¡Hola!
Enkele versopkomende blogberichten van zielsverwante erasmusstudenten deden mij er aan denken dat het ook wel een tijdje geleden is dat ik nog eens van mij liet horen (allez, op blogvlak dan.) En ook wel een paar mensen die me vroegen wanneer ik nog eens één ging schrijven. Het doet me wel wat, al die belangstelling… enal.
Let’s cut to the chase. November is eigenlijk echt wel voorbijgevlogen. Op school belasten ze ons nog veel te vaak met taakjes en ditjes en datjes (vooral datjes) en dus hebben we in de week niet echt veel tijd om iets anders te doen. Maar gelukkig zit er in het concept week ook een weekend vervat. Dat is steeds vaker gevuld met avondjes uit en uitstapjes. Zodanig dat je de zondagavond in bed kruipt en je eigenlijk afvraagt waar dat weekend eigenlijk naartoe is gegaan. (ik zoek het nog steeds, maar vermoedelijk komt er eind deze week meer duidelijkheid. Heeft u hem? (sinds wanneer spreek ik mijn “lezers” aan met u btw?))
Na twee bezoekjes van mijn lieftallige vriendin, was november ook de maand waarin ik nog ander bezoek kreeg. Enerzijds een uitgesproken Germaan, anderzijds een erasmusstudente uit Almería die tot in Barcelona was gewaaid (met de vlieger weliswaar). Die eerste, Bert Merveillie, Berti Vogts voor de vrienden (ofja, een bijnaam die ik recent heb uitgevonden eigenlijk), had heel wat pech met het weer. November was namelijk een echte regenmaand, alleen het einde nu was wat zonniger. Ik dacht dat ik dit jaar met België en Mexico tijdens het regenseizoen mijn portie wel al had gehad, maar niets is minder waar. Maar goed, terug naar het Germaans bezoek. Als een moedige noorman (die hij als Germaan wel is natuurlijk (dit slaat werkelijk op niks, I know, sorry Bert, maar ik kon het niet laten.) trotseerde hij de stortregen en liet hem niet tegenhouden in de ontdekking van deze grootstad. Eerst een beetje de stad getoond de eerste dag, dan later nog eens iets samen gaan drinken en dan ook nog de Camp Nou Experience. Een geslaagde vakantie, hoop ik toch voor hem, want voor mij was het alleszins op zijn minst een heel aangenaam weerzien en enkele leuke dagen samen met een goeie vriend.
Dit weekend dan kwam Sarah ook naar Barcelona voor een blitsbezoek. Heel wat bijgepraat weer, en net als die Germaan van hier boven, samen Duveltjes gaan drinken voor 3 euro in ons –ondertussen toch wel- stamcafé, de Belchica. De dag daarna even langs de Sagrada Familia gepasseerd ’s avonds (had ik ook nog niet gezien eigenlijk als hij verlicht is, wel nog een aanrader) en daarna gaan eten chez Wouter & co. Alhoewel de kok niet helemaal tevreden was over zijn eigen creatie, vond ik het toch zeker een lekkere maaltijd en iedereen leefde nog lang en gelukkig. De zaterdagochtend het Palau de la Música catalana bezocht (en inderdaad señorita Vandoorne, een van de mooiste dingen die ik hier al gezien heb.), een vlug afscheid daarna en de rest van de namiddag nog wat op het strand vertoefd. Ondertussen zijn de maximumtemperaturen nog steeds aangenaam, alleen de minima beginnen een beetje tegen te werken. ’s Avonds kan het hier bijgevolg echt wel nog serieus afkoelen, en dat is toch weer even wennen.
Maar goed, dat kan misschien geen kwaad aangezien ik binnen een kleine maand een stukje (2 weken) helse winter zal beleven in dat koude Belgenland. Neeja goed, het is niet dat ik er tegenopzie om even terug in de veilige thuishaven (met dan misschien eindelijk een regering) te vertoeven. Het zal goed doen van even thuis de batterijen op te laden, terug te keren naar hier, wat exaampjes af leggen en nog een paar reisjes meepikken. De reis naar Andalucía is reeds gepland, die ervoor naar Valencia moet ik nog voor kijken. Gelukkig kan ik in beide gevallen beschikken over aangenaam reisgezelschap, dat maakt het toch ook altijd wat leuker dan alleen.
Morgen ga ik voor de 3e keer een match van Barça meepikken, wellicht toch ook wel de laatste keer, ik kan de kwade blik van mijn portefeuille immers niet blijven negeren. De eerste keer 8-0, tweede keer 5-0, welja, ik heb goede hoop op een mooi resultaat morgenavond. We hebben ook bezoek van Arne en enkele van zijn vrienden, dus hopelijk krijgen zij ook eens een mooie partij te zien.
Ziezo, dat was het weer. De tijd vliegt, en toch neem ik even de tijd voor een blogbericht. You guys’d better be grateful. (Ahja geen vraagje deze week, want ik heb geen kaartjes meer.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten