Gegroet beste lezer,
Een blogupdate zowaar. Na enige tijd van afwezigheid (lees: abulia) hef ik nu weer het woord voor een –opnieuw- overdonderend, spectaculair, magistraal gezwets over mijn ongemeen interessante leven hier in Barcelona. Vandaag, 09/11 zit ik hier namelijk 2 maanden. Het werd dus inderdaad eens tijd voor een overpeinzing. (of zoals mijn creatieve geest dit wist te vertalen: sobrepensamiento)
Enkele vaststellingen, voorzien van commentaar:
- ik woon in een grote stad.
Zo groot, zoveel culturele gebouwen, plaatsen… maar ook tegelijk enorm modern of zoals mijn reisgids het treffend weet te verwoorden: “Er zijn weinig plaatsen die zoveel historie ademen en tegelijk zo onverschrokken modern zijn.” Er zijn de KFC’s, talloze telebancos y supermercados por aquí, marktjes, de feilloze openbaar vervoer verbindingen (in België was dit zonder meer ironisch bedoeld, hier niet), maar tegelijk ook de “beer, cerveza, beer”-paki’s (die mannen vallen wel nog mee, zeker nu er laatst een toen we hem afwezen, “vale, buenas noches” zei.), de gehaaste werkmensen, de pickpockets (probleem van de stad toch wel), de ongezellige drukte… Everybody minds his own business, and they expect you to do the same. U hoort het, ik zou hier niet echt kunnen wonen.
-Catalunya no es España.
Een moeilijke kwestie, zonder meer. Ze spreken niet met tegenzin Spaans hier ofzo, maar blijven toch vasthouden aan hun traditionele taal bij alle officiële momenten. Zo was er geen kat die luisterde (ook al was het KATalaans), toen de rector van de universiteit alle erasmusstudenten toesprak. want we konden het niet verstaan uiteraard. Zeker een andere mentaliteit dan de rest van Spanje hier toch. Een beetje zoals moest Limburg een aparte regio zijn. Best wel nog een goeie vergelijking, in een manier…
mja neen eigenlijk niet.
- Barcelona is de stad van Gaudí
De reisgidsen willen het zo wel eens stellen, maar in mijn meest bescheiden mening klopt dat niet helemaal. Pas op, enkele hele mooie dingen die Gaudí heeft voortgebracht hé, maar vaak wordt ook vergeten dat heel wat andere architecten en kunstenaars mee hebben bepaald hoe Barcelona er de dag van vandaag uitziet. Denken we maar even aan een Cerdà die het stratenplan van Eixample ontwierp, of een Puig i Cadafalch en het modernisme, of Joan Miró (wiens museum ik nog steeds moet gaan bezoeken), of Domènech i Montaner met het Palau de la música Catalana… hier slechts enkele van de vele namen die tot het cultureel erfgoed van Catalunya (merk op hoe ik telkens de Catalaanse schrijfwijze aanhoud trouwens… respect? of is Alt Gr met een tilde me net ietsje te lastig? Wie zal het zeggen?) Dit alles om toch maar even de enorme culturele waarde van deze toch wel indrukwekkende stad ook even in de verf te zetten.
- Barcelona is de stad van Messi
Wel, dit komt eerlijkgezegd al wat dichter in de buurt. De “Meeeesssi Meeeeesssi meeeeeeesssi”’s die soms door Nou Camp golven zijn op z’n zachts gezegd indrukwekkend. Bewijs daarvan werd geleverd toen hij die penalty miste tegen Valencia, geen 5 seconden erna was het alweer van dat, zomaar vergeven. (ondertussen ben ik zelf nog eens gaan kijken, en prikte hij er alweer 3 binnen, nou ja.) De meeste mensen die naar het stadion komen, komen dan ook meestal voor hem, ahja want het is wellicht de enige die ze kennen van de hele ploeg. (wat ik persoonlijk nogal lame vind)
- Spanjaarden kunnen nogal een ende vervelend lawaai voortbrengen wanneer je ze samen in een restaurant zet.
True, zelfde scenario in de les trouwens.
- Uitgaan in Barcelona is een zot feestje
Ik wou dat ik hier luidop ja kon op antwoorden, maar de ervaring de voorbije maanden werkte nogal ontnuchterend. Uitgaansmogelijkheden genoeg, enkel de prijs valt een tikkeltje tegen. In de grote discotheken aan de zee vraagt men gemakkelijk 8 euro voor een pintje en 18 euro voor een mojito of iets dergelijks. Weinig studentikoos dus. Ondertussen hebben we met de Belchica, de Belgische bar om de hoek wel een leuk en betaalbaar alternatief gevonden en al vaker drinken we ons wat in gewoon voor we naar een dure discotheek vertrekken.
Dat was het zowat, in het vooruitzicht:
- Morgenavond voor het eerst met enkele erasmussers gaan voetballen, ben benieuwd!
- Bezoek van Bert
- Uitstapje met Sergio richting costa brava (al ligt dat nog niet volledig vast)
- Een paar testen (ja die moeten er ook zijn blijkbaar)
- Bezoek van een voorbeeldige Erasmusstudente uit Almería die zich wel heel veel vakantie kan permitteren. ^^
Nieuw vraagje, met alweer een kaartje als prijs! In hoeveel blogberichten heb ik reeds KFC vermeld? (dit meegeteld, het zijn er misschien wel meer dan je zou denken! (of ook helemaal niet)) Aangezien een virus als nogal onvriendelijk en ongemanierd zou worden beschouwd, zijn deze vraagjes toch de next best thing om ervoor te zorgen dat mijn blog gelezen wordt. Want allezja, wie zou er nu geen zo’n kaartje willen, als beloning? Nietwaar, Hannes Mallezie? Jij speelt enkel nog mee voor de fun, uiteraard.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten